Bloem in het zonnetje

Bloem in het zonnetje
  • 08 augustus 2018

Bij thuiskomst na een heerlijke vakantie in Bretagne (Frankrijk) sprak mijn partner ietwat teleurgesteld de volgende woorden: ‘Ik heb trouwens helemaal geen zonnebloemen gezien tijdens de vakantie.’ Wow, dat is een behoorlijk stukje marketing, dacht ik. Zonnebloemen en Van Gogh staan immers symbool voor het Franse platteland. Ik schoot direct in de actiemodus en stapte op de fiets naar de lokale bloemenman. Je kent hem wel, de man op de hoek van de supermarkt met een prachtige bloemenkar. Hij had een schitterend assortiment aan zonnebloemen, dus bij thuiskomst was mijn partner weer helemaal in zijn element.

Dit voorval zette mij verder aan het denken. Zoals jullie allicht wel weten, draait de gele zonnebloem met de zon mee. Van oost naar west. Het natuurverschijnsel wordt 'Heliotropisme' genoemd en wordt gedeeltelijk veroorzaakt door ongelijke celgroei in de plant. Zodra de ontwikkeling van de plant is voltooid, blijven de zonnebloemen richting het oosten gericht staan. Er begint een nieuwe fase, een fase waarin vele insecten de warme, naar het oosten gerichte zonnebloemen, voedzaam en smakelijk vinden.

‘Oost west, thuis best’ dacht ik na de vakantie. Maar hoe komt het dan dat de insecten de naar het oosten gerichte bloemen zo graag bezoeken? Dit komt door de Helios (zon). Helios komt op vanuit het oosten, dus komt het meeste zonlicht én de meeste warmte vanuit die richting.

Intern kompas
Toen ik verder mijmerde dacht ik: de uitdrukking ‘het zonnetje in huis’, zou dat betekenen dat degenen die meedraaien met het zonnetje zich laten voeden totdat hun groei voltooid is? Zal de energie, warmte en groeikracht vanuit een centraal punt aangezet worden, om erna zelfstandig door te gaan? Het groeien, leren en ontwikkelen is een ritmisch verschijnsel met een begin, middelpunt en einde. Of je kunt het zien als een transformatie die aanzet tot een nieuw begin. Van oost naar west en opnieuw, met een intern kompas en externe coördinaten.

Zon of zonnebloem?
Ik mijmerde nog even verder, want dat is immers heerlijk om te doen in de vakantie. Ik vroeg me af hoe het zit in de customer service- en klantcontactwereld. Wie in dat universum de zon is en wie de meedraaiende zonnebloemen. Hoe lang blijft een zonnebloem heliotropisch gedrag (volgen en meedraaien) vertonen? Hiermee doel ik natuurlijk op de leercurve van een medewerker. De leercurve van het modeleren en leren naar zelf aangeleerd gedrag. Of zit het anders? Is de klant ons middelpunt, de zon waar wij allemaal omheen draaien? Of zijn we zo ver geëvolueerd dat de procedures de Helios zijn geworden in ons universum?

Professioneel universum
Wie is de zon in jouw professionele universum? Wie faciliteert de groei binnen jouw team? Wat geeft ons energie? Zijn wij zelf in staat om nieuwe patronen te installeren en aan het werk te zetten na een leer- en groeiproces, net zoals de zonnebloem dat doet?

In deze periode genieten nog veel mensen van hun vakantie; ontspannen en opladen voor de komende maanden. Ik wens iedereen het vermogen toe om de kracht van de zon en het empathisch vermogen, van zowel bloemen als levende wezens, mee te nemen naar de volgende jaargetijden. Zodat we er ook in de herfst en in de winter nog honing van mogen uithalen.

comments powered by Disqus
  • Deel dit artikel
  • Reacties
  • Link