Anders Jansen
Artikelen van Anders Jansen
-
Geen speld tussen te krijgen. En misschien wel de belangrijkste reden: wij mensen denken empathisch te zijn en daar gaat het vooral mis. Want daardoor zijn we het per definitie een stukje minder. Onze eigen kennis en ideeën zitten het in de weg om de ander echt als vertrekpunt te nemen. Ondanks al onze goede bedoelingen. -
‘Ik stuur bij de eerste afspraak, vlak voordat ik er ben, altijd een appje dat ik 5 minuten later ben. Zo ervaren ze gelijk dat ik duidelijk communiceer. En dat ik proactief communiceer als het anders loopt. Dat geeft vertrouwen voor het hele traject dat voor hen ligt en waar ze nog ‘ja’ tegen moeten zeggen. Ik laat zo met 1 handeling zien dat wij een aannemer zijn die wél communiceert, waar ze letterlijk op kunnen bouwen.’ -
Helaas… niet mijn laatste column ?. Maar wel even stilstaan bij afscheid. Bij het einde. En dan vooral hoe het einde ook echt het einde (als in fantastisch) wordt voor klanten. Noem het warm afscheid. -
Miss Jeukwoorden als het over business gaat: Japke-D. Bouma. Ze heeft al meermalen ons allen te kakken gezet met taal die voor ons ‘intern’ stiekem gewoon geworden is, maar eigenlijk (als je het van een afstandje bekijkt ) best wel clichématig, hol en weinigzeggend is. -
Mei was een bevlogen maand. Spanje, Duitsland, IJsland. Genoeg airmiles in de benen. En dat betekent ook weer genoeg wachtrijen, genoeg smalle gangpaden, genoeg kofferchecks, genoeg riemen af (bij de douane) en riemen vast (in de lucht). Genoeg verwonderingen over dienstverlening al met al. -
Paasweekend doorgebracht in Berlijn. Blijft bizar hoe kort geleden daar nog een muur stond. En hoe de vrijheid werd ingeperkt voor zoveel mensen. In een buurland. Maar ja, in Belfast was dat zelfs 10 jaar geleden ook nog het geval. En in Amerika zijn ze as we speak een muur aan het bouwen. So much for Westerse vrijheden. -
Okay. We beginnen met een testje. Denk aan een moment waar jij iets ‘nieuws’ moest gaan voorleggen aan een klant. Een salesgesprek. Of een binnenkomend belletje van een klant waar jij ook nog even van de gelegenheid gebruik wilde maken om jullie nieuwe product toe te lichten. Of een event, waar je iemand aansprak over wie jullie als bedrijf zijn. Zoiets. Ben je daar? Okay, daar gaan we! -
Vorige week, koud 5 minuten na de start van mijn college voor Beeckestijn binnen de leergang ‘Customer Experience Strategie & Leiderschap’, kwam de existentiële vraag direct op tafel: ‘Anders, wat is voor jou eigenlijk het belang en bestaansrecht van CX?’ -
Nieuw jaar. Nieuwe energie. Nieuwe start werd valse start. Begin januari. Belletje van m’n huilende moeder dat er een ambulance onderweg was. M’n vader had een hartinfarct, het ging niet goed. Ik was onderweg, maar gelukkig wel net op de A2 ter hoogte van m’n ouders. Vijf minuten later stapte ik in de hectiek die een hartinfarct met zich meebrengt: ambulancebroeders, loeiende sirenes en gierende banden, hartbewaking, slangen, draden, onregelmatige piepjes, doodstille gangen en witte jassen. -
Nomen est omen. Anders gezegd: je naam is je voorteken. Dus laat ik het jaar eens eindigen met een ode aan mezelf. Somebody’s gotta do it. Waar ik in mijn vorige column een vurig pleidooi hield over het ‘gewone ongewoon goed doen’, weid ik deze keer graag uit over ‘het ongewone, gewoon af en toe een keer doen’. Doe gewoon af en toe ook eens wat anders. Oftewel, een column over de kracht van Anders.