Nienke Bloem
Artikelen van Nienke Bloem
-
We zijn bij mijn favoriete hotel. De receptioniste staat ons met een grote glimlach op te wachten. ‘Goedemiddag en welkom bij…’ Ik vertel dat we een kamer gereserveerd hebben op naam van Bloem. Ze duikt in haar computerscherm en diept onze reservering op. -
We gaan zo’n tien jaar terug in de tijd en ik zit tegenover mijn toenmalige CEO. Ik ben nu drie maanden verantwoordelijk voor het Customer Excellence team van KPN. Ik ben nieuw in het bedrijf, hij nog iets nieuwer. Mijn doelstelling is om de relationele NPS van -14 naar nul te brengen in iets minder dan drie jaar tijd.
-
De krant werd steeds later bezorgd. Als ochtendmens baalde ik daarvan. Ondertussen zag ik de oproep voor nieuwe bezorgers. Met een bonus van maar liefst 1.000 euro voor wie ’s morgens vroeg met mijn krant op de fiets wil stappen. De krant heeft te weinig bezorgers en dat zorgt in mijn geval voor een inconsistente bezorgtijd.
-
Mijn komkommer is vijfentwintig procent duurder dan vorig jaar. En niet alleen mijn komkommer is mega in prijs gestegen, maar bijna alle producten in mijn favoriete supermarkt. Ik las zelfs dat een supermarkt meldde dat de kaas zoveel duurder was, omdat de boer de melk duurder gemaakt had. Wat gewoon niet waar was. Het bleek een bla-bla-verhaal te zijn.
-
Het is nog steeds zomer en ik ben in vakantiestemming. Dus tsja, waarover dan te schrijven? Over zon, zee en strand? Over Magnums, chips en de twee dozijn komkommers die we op dat strand weg geknaagd hebben?
-
Potsiedikkie wat is het heet. Te warm zou ik moeten zeggen, maar ik beleef het als heet. De hitte komt vanuit Spanje ons land binnen zeilen en ik ben er gewoon niet zo goed in. Dus ik hou mijn gordijnen dicht en ’s avonds gaat alles open om de boel door te luchten.
-
Als je deze column leest, dan heb ik Sarah gezien. Nu zie ik Sarah wel eens vaker. Ik werk graag samen met Sarah van der Wiel en ik ken eigenlijk nog veel meer Sarahs. Wat ik bedoel is dat ik 50 werd. Iets waar ik al een tijdje naar uitkeek.
-
Op mijn 50e verjaardag wil ik Rome in lopen. In de Sint Pieter mijn testimonium ontvangen, als kroon op de 1.000 kilometers die ik het afgelopen jaar op de ViaFrancigena heb afgelegd.
-
Soms lees je een boek, wat je helemaal opzweept. Wat je meeneemt en waar je zo lekker rebels van wordt. Ik had dat bij het boek How to be a woman van Caitlin Moran. Waar de feminist in mij werd wakker geschud. Alle mannen, lees door, want ik ga het zo over piraten en rebelsheid hebben. Maar How to be a woman was er al vóór ‘The Voice’. En vóór #MeToo. Toen al nodig en nu nog steeds.
-
Daar ga je weer. Een nieuwe werkdag. Misschien mag je weer naar kantoor, maar misschien zit je nog thuis. In je thuiskantoor, op je slaapkamer, of gewoon lekker relaxed in de woonkamer. Laptop aan, koffietje erbij. Outlook openen en jawel. Een dag vol meetings. Vergaderingen die misschien wel wekelijks zijn. Of bijpraatvergaderingen. Een prioriteringssessie. Een strategie-update.
