Columns
Overzicht van artikelen
-
Van die woorden in een andere taal die het in 1x zeggen. En waar we in onze taal geen gelijke van hebben. Onze ‘gezellig’ zeg maar, wat weer in geen enkele andere taal helemaal in één woord te vangen is. Het Engels heeft bijvoorbeeld het mooie woord serendipity (wij zeggen: ‘toevallig iets waardevols of moois ontdekken terwijl je eigenlijk naar iets anders op zoek was’). -
En gewoontjes is… MWAH! Recent las ik een artikel over waarom mensen steeds vaker kiezen voor eten dat ze meenemen of laten bezorgen. Wat me eraan opviel, was niet alleen de horeca zelf, maar het principe erachter: waarde draait voor klanten allang niet meer alleen om prijs. Gemak, snelheid, kwaliteit en een frictieloze ervaring wegen net zo zwaar. En ja: bijna 75% van het restaurantverkeer vindt inmiddels buiten het restaurant plaats. -
Er zijn reizen die meer zeggen over jezelf dan over je bestemming. Suriname was er zo een voor mij. Ik ging erheen als klantcontactprofessional met oprechte interesse, maar ook met een stil script in mijn hoofd: kleinere economie, andere context, een land in ontwikkeling, dus vast ook een minder volwassen klantcontactsector. Je denkt dat je komt kijken hoe zij het doen, met in je achterhoofd de misplaatste overtuiging dat wij het beter weten. -
April is zo’n maand waarin alles tegelijk lijkt te kantelen. De lucht wordt lichter, jassen verdwijnen langzaam naar de kapstok, de bollenvelden schieten in kleur en op de eerste echt zachte dagen lijkt Nederland collectief op te veren. Na een lange winter voelt de lente altijd als een kleine herstart. Het ritme verschuift, de deuren gaan weer open en er komt letterlijk en figuurlijk meer lucht in huis. -
Amerikaanse invasies komen af en toe gelegen bij het oplossen van lokale problemen. Dan heb ik het niet over geopolitieke aangelegenheden, maar over de toenemende Amerikaanse invloed op de Nederlandse taal. -
Een meldpunt sluiten omdat het niet meer nodig zou zijn. Dat is de gedachte, minder meldingen geven minder gedoe en minder reputatierisico. Maar laten we eerlijk zijn: een klachtenmeldpunt sluiten is meestal niet de oplossing. Het is vooral een manier om minder te zien. -
Als je het nieuws volgt, kan het soms voelen alsof de wereld op dit moment vooral bestaat uit oorlogen, spanningen en onzekerheid. Ik word er regelmatig moedeloos en heel erg verdrietig van. Juist daarom merk ik dat ik steeds vaker bewust op zoek ga naar het tegenovergestelde: naar mensen die iets moois proberen te doen voor een ander. -
Misschien ben je er ook al langs gereden. Of voorbij geklikt. De reclame van Quooker: ‘De kraan die alles kan’. Ik word er keer op keer vrolijk van. Twee stemmetjes die dan bij mij oppoppen. De eerste stem begint direct te roepen: Dat kan helemaal niet. Dat klopt ook niet. Ben benieuwd wat de afdeling juridische zaken (JZ) hiervan vindt binnen Quooker. De tweede stem, met een smile van hoek tot hoek, roept: Duidelijk! Dat wil ik! Doe mij zo’n kraan! -
Optimaliseren kunnen we als geen ander. We meten, modelleren en managen tot frictie is verdwenen en voorspelbaarheid de norm wordt. Maar precies daar begint iets te wringen. Terwijl dashboards groener kleuren, groeit onderhuids een ander sentiment: verlangen naar verrassing, naar moeite die ergens toe doet, naar ervaringen die niet al volledig zijn dichtgeregeld. In deze briefwisseling onderzoeken Jan-Hein, Rien en Wim een ongemakkelijke vraag: wat als onze drang naar controle ons juist vermoeit? -
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: misschien moeten we in klantcontact vaker snitchen. Niet het soort klikken dat je vroeger op het schoolplein deed, ‘juf, hij begon!’, maar het eerlijke, soms ongemakkelijke delen van wat er misgaat in processen, systemen en samenwerking.
