ListenFirst - In de knoop

ListenFirst - In de knoop
  • 02 oktober 2018

Een radio-, televisie- en witgoedwinkel aan het dorpsplein. Binnen, boven de kleine balie, hangt rechts het bordje ‘kassa’ en links het bordje ‘klantenservice’. Nettie van Hall, een kwieke zeventiger, komt de winkel binnen.

Tekst: Liesbeth Wieggers

Ze trekt een stofzuiger aan de slang met zich mee. De eigenaar van de winkel, meneer Faassen, staat bij de kassa en als hij Nettie ziet binnen komen gaat hij onder het bordje ‘klantenservice’ staan.

Faassen: Mevrouw Van Hall, hoe bevalt uw aankoop?

Nettie hijgt nog na, het voorttrekken van de stofzuiger kost haar energie.

Nettie: Nou... Hij doet het niet.
Faassen: Hij doet het niet? Toen ik hem kwam afleveren hebben we ‘m nog getest. Toen draaide hij toch als een zonnetje?
Nettie: Als een zonnetje, ja. Toen wel. Maar nou niet meer.
Faassen: Is hij misschien verstopt. Hebt u dat gecontroleerd? Of te vol?
Nettie knikt.
Nettie: Allemaal gedaan.

Faassen stapt achter de balie vandaan.
Faassen: We zullen eens kijken wat er aan de hand is.

Hij pakt de slang van Nettie over en schudt er mee. Hij kijkt in de buis.
Faassen: Verstopt lijkt-ie niet.
Hij trekt de stofzuiger mee naar achteren, naar een stopcontact.
Faassen: We zullen hem eens laten lopen.

Hij bukt om de stekker uit de stofzuiger te trekken maar daar zit niks. Hij pulkt in de opening waar de elektriciteitssnoer zit opgerold en trekt het snoer eruit. Daar waar een stekker zou moeten zitten, ziet hij een dikke prop plakband.
Faassen kijkt verbaasd van het snoer naar Nettie. Nettie kijkt hem beschaamd aan.

Nettie: Kunt u het nog maken?
Faassen: Ik kan er een nieuw snoer op laten zetten. Zal ik dat meteen regelen?
Nettie: Dat zou fijn zijn.

Nettie’s ogen springen vol tranen. Faassen wil de nodige formulieren gaan invullen, maar bedenkt zich.
Faassen: Het lijkt wel doorgeknipt.
Nu begint Nettie echt te huilen.

Nettie: Ja, doorgeknipt.
Faassen: Maar waarom?
Nettie: Mijn man, hij... Het snoer zat in de knoop en toen heeft hij hem doorgeknipt. Om het snoer te ontwarren.

Faassen schrikt hiervan. Hij kijkt naar de klont plakband op het afgeknipte snoer.

Faassen: En waar is de stekker nu? Toch niet in het stopcontact hoop ik?
Nettie snikt.
Nettie: Ik kon ‘m niet meer vinden. Mijn man verstopt alles.

Faassen neemt een besluit. Hij pakt de sleutels van de winkel en troont Nettie met zich mee.
Faassen: We gaan even kijken.
Nettie laat zich gedwee meevoeren.

Als Faassen de deur van de winkel wil sluiten komen er net klanten aan.
Faassen: We zijn gesloten.
Klant: Hoezo, het is al tien uur?
Faassen: Toch zijn we gesloten.
Hij laat de klanten beduusd achter en biedt Nettie zijn arm aan. Samen lopen ze de straat uit.

Nettie: Niemand erbij halen hè? Ze hoeven het niet te weten.
Om de hoek gaan ze bij het huis van Nettie naar binnen. Nettie is zenuwachtig en roept al in de gang.

Nettie: Ko! Lieve Ko. Ik ben het. Met die aardige meneer van de winkel van Faassen. Hij komt even kijken.
Voorzichtig opent Nettie de huiskamerdeur. Daar zit Ko met zijn gezicht naar de muur. Hij tuurt naar de stekker in het stopcontact. Er steekt nog een stukje snoer uit, de elektriciteitsdraden liggen gevaarlijk bloot.

Nettie: O Ko. Wat doe je toch!
Faassen sprint naar Ko toe. Hij legt even geruststellend zijn hand op Ko’s schouder. Dan trekt hij heel voorzichtig de stekker uit het stopcontact.

Ko: Hij zat in de knoop. Maar met wat plakband is het zó gefikst.
Ko richt zich tot Nettie.
Ko: Waar is de stofzuiger, Nettie? Dan maak ik het even af.

Faassen: Ik repareer het wel voor u. In de winkel.
Hij houdt de afgeknipte stekker achter zijn rug. Nettie kijkt Faassen dankbaar aan en troont hem mee naar het halletje. Ze fluistert, zodat Ko haar niet hoort.

Nettie: Ik beloof dat ik Ko niet meer aan de stofzuiger laat knoeien.
Faassen knikt. Hij aarzelt, maar zegt het dan.

Faassen: Zal ik toch niet iemand van maatschappelijk werk bellen, of thuiszorg?
Nettie zucht. Ze denkt lang na.
Nettie: Als het maar niet die kenau is.
Faassen gniffelt.
Faassen: Die kenau van Kuipers bedoelt u?
Nettie: Ja die. Daar moet mijn man niks van hebben. En ik trouwens ook niet.
Faassen: Ik zal speciaal vragen naar die andere. Die lieve. Die kan dan misschien ook meteen stofzuigen.

Nettie geeft Faassen een hand.
Nettie: U helpt ons toch altijd weer het best. Veel beter dan die grote zaak verderop.
Faassen glundert.
Faassen: Faassen witgoed. Voor uw vertrouwde service!

comments powered by Disqus
  • Deel dit artikel
  • Reacties
  • Link