De afgelopen tijd deed ik bewust dingen die ik eerder niet deed. Is dat dan automatisch beter? Niet per se. Maar het leverde me wél nieuwe perspectieven op. Zo werd ik onverwacht blij van iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een sollicitatiegesprek. Eenvoudig is het overigens allesbehalve.

Wij zijn continu op zoek naar nieuwe collega’s die met net zoveel plezier klanten helpen en vertegenwoordigen als wij. Ik mocht helpen in het selectieproces van onze nieuwe trainees, uiteraard vanuit Customer Operations, de plek waar het echte werk gebeurt.

Twee plekken. Heel veel reacties. Alleen al het selecteren is topsport. Maar wat vooral opviel: ons vakgebied leeft! Kandidaten kwamen met sterke onderbouwingen en konden haarfijn uitleggen waarom ze juist in klantgerichte rollen willen werken. De nieuwe generatie bang voor klantcontact? Belangst? Ik heb het niet gezien.

Sterker nog, kandidaten waren beter voorbereid dan ooit en stelden scherpe vragen. Met mijn liefde voor het vak kon ik er gelukkig veel beantwoorden. Maar één vraag bleef hangen. Niet omdat hij inhoudelijk zo complex was, maar juist omdat hij over gevoel ging.

‘Robin, je werkt hier al een tijd. Met wat voor gevoel sta jij ’s ochtends op als je naar je werk gaat?’ Daar stond ik even. Want waar begin je? Motivatie? Energie? Trots? Het zit er allemaal in. Maar mijn antwoord was uiteindelijk simpel: ik sta op met een gelukkig gevoel. Niet altijd, laten we eerlijk zijn, maar wel vaak.

Gelukkig omdat ik niet alleen leuk werk heb, maar vooral omdat ik heb gevonden wat echt bij me past. Geluk zit voor mij in het werken met en voor de klant. In het helpen, het verbeteren en het vertegenwoordigen van de klant in verandering. Dat is waar ons vak om draait.

Voor ik het wist, was ik weer een paar minuten enthousiast aan het praten. Getriggerd door een goede vraag. Pas toen ik klaar was, zag ik de glimlach aan de andere kant van de tafel. ‘Als ik hier net zoveel plezier en passie kan vinden als jij, dan ben ik verkocht’, zei ze.

Je raadt het al: in september start ze vol energie en verwachting. En ik? Ik blijf voorlopig precies waar ik zit. In een vakgebied dat springlevend is, waar elke dag ertoe doet en waar geluk soms gewoon zit in een goed gesprek. Al moet ik toegeven, als ik ooit iets anders zou doen, dan misschien recruiter. Maar eerst even kijken of ik zelf die vraag kan beantwoorden zonder vijf minuten te ratelen.

Werk aan de winkel.

Robin Hogenkamp