Mijn laatste column?

Mijn laatste column?
  • 10 maart 2026
  • Robin Hogenkamp

Let’s get ready to rumble... eh, ik bedoel jungle! Ooit op reis geweest met spanning? Ik niet, tot afgelopen week. Tegen de tijd dat dit blad verschijnt, hoop ik weer veilig terug te zijn. Mocht dat niet zo zijn, dan was dit mijn laatste column. Dank voor het lezen en reageren, lieve abonnees! (Ik heb ooit gehoord dat mensen afscheidsberichtjes posten voordat ze gaan vliegen.)

Geïnspireerd door alle verhalen in ons vakgebied over de opkomst van Suriname, wilde ik het nu weleens met eigen ogen zien. Niet alleen hoe klantcontact daar georganiseerd wordt, maar ook de pracht van het land zelf. Ik zat al heerlijk weg te dromen over een land dat voor meer dan 90% uit jungle bestaat. Prachtig regenwoud, wilde dieren... puur genieten!

Totdat ik op spreekuur moest komen bij de GGD. De online intake liet er geen gras over groeien: ik moest op de vestiging verschijnen voor een persoonlijk adviesgesprek. Wat volgde was een kruisverhoor, het voelde meer als een audit dan een consult. Ik kreeg direct een standje omdat ik mijn vaccinatiehistorie niet tot op de puntkomma in mijn eigen CRM-systeem had staan. Het oordeel? Drie prikken, anders werd een veilige terugkeer niet gegarandeerd.

Daarbovenop kreeg ik een spoedcollege ‘Survival voor beginners’. De instructies vlogen me om de oren: geen kraanwater drinken, overdag muggen ontwijken alsof het een escalatiecall is, en vooral de slogan:Cook it, boil it, peel it or... forget it! Ik schrijf het hier nog maar eens op, puur uit angst voor een negatieve QA-score in de jungle. Wat nou als ik het straks vergeet?

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben geen held met prikken. Gelukkig trof ik Iris, in vaktermen: een natuurtalent in empathisch klantcontact. Mijn vaste tactiek? De andere kant op kijken, want dan voel ik het minder. Wetenschappelijke onderbouwing? Nul. Maar het werkte. Vooral door Iris, mijn persoonlijke begeleider. Ze had direct door dat ik een angsthaas was en kletste me vakkundig door het proces heen.

“Volgende week kun je er best een dagje ziek van worden”, riep ze vrolijk bij het afscheid. “Maar hé, denk dan maar aan mij terug en geef mij op afstand de schuld. Vind ik niet erg!”

Lieve Iris, ik ben gelukkig niet ziek geworden, maar die schuld op afstand? Die krijg je alsnog. Je hebt me beschermd tegen alles wat prikt en bijt, behalve tegen mijn eigen gedachten, die lopen nog steeds vrolijk onbeveiligd rond. Overleef ik het allemaal? Dan volgt binnenkort de Column uit de jungle, waarin ik je meeneem op reis langs mijn mooiste ontdekkingen, nieuwe inzichten en hopelijk een geslaagde test van mijn overleving skills! Wish me luck!

Robin Hogenkamp

comments powered by Disqus